فقط "او" را به تاریخ معرفی کنید!

( قسمت دوم )

واژه های جبرئیل در فهم و ادراکم لنگر انداخت؛
با خود فکر کردم که این، کدامین فرشته است که خدا مومن ترین بندگان خود را به جرم فراموش کردنش، از بهشت، خواهد راند؟!
و سند بهشت و چشمه ی کوثر را به شیطان دورو واگذار خواهد کرد؟!
در دفتر خاطراتم خوانده بودم که خدا، شیطان را به خاطر نافرمانی کردنش، فقط، به زمین تبعید کرده بود و به اصالت بهشت و جهنم، توهین نشده بود!
وای!
پس این کدامین فرشته است که تنها به جرم ندیدنش، بهشت را خواهند فروخت؟!
با تمام قلب خود از جبرئیل پرسیدم: این فرشته کیست؟
تمام بارگاه خدا، با تمام احساس خود فریاد برآوردند: " مادر! "
من، باید کاری می کردم، چون برای نخستین بار، فرشته ها محتاج من بودند. با اتاقم خلوت کردم؛ تهران پاتوقی شمع خطابم کرد: " معرکه ای بساز که جاویدان باشد! زندگی مرا ببین، تجربه کن و فقط این حکایت را با واژه زنجیر کن که تا ابد، فراموش نشود! "
شمع، راست می گفت؛

ادامه دارد...